hatırlıyorum da…

19 Mar

O zamanlar küçüktüm, ilkokul yıllarım, İzmir, Karşıyaka. Babam ve ben denizin kenarında yürüyüşlere çıkardık. Denizin tuzlu kokusu, baba sevgisi, çocukluk enerjisi…

 

O zamanlar ortaokuldaydım, Merzifon, Amasya… Mor bir apartmanımız vardı. Daha yeni tayin olmuştu babam oraya. Sabah erkenden çıkıp hastaneye gitmiştik 1 yıl kadar sonra. Kardeşim gelmişti sonra eve. Babam, annem, ben ve kardeşim olmuştuk.

 

O zamanlar lise yıllarıydı, Ankara’da. Bir küçük derenin başına giderdik pikniğe. Şimdi o dereye yakın bir yerde oturuyorum, yer tepe ev olmuş, koca bir şehir oluşmuş buralarda. Ben üzerimde kendimden 2 beden büyük uçuş montumla… babam da öyle hatırlıyor beni Anıttepe lisesinin merdivenleri başında…

 

Sonra yalnız kaldım da Ankara’da… o zamanlar üniversite yılları. İlk sene daha. Ertesi sene dayanamadılar geldiler ta İzmir’den yanıma. Kumrular, Ankara’da evimiz. Babam eve getirdiğim tavşana çok kızmış ama gecenin bir yarısı kalkmış onunla oynuyor çaktırmadan 🙂

 

Evden çıkıyorum üzerimde beyaz bir kıyafet, belimde kırmızı kurdela… babam kapıda uğurluyor beni, kızım doğarken, oğlumu ilk kucağıma alırken babam yanı başımda…

 

Herşey için teşekkürler babam… seni seviyorum… doğum günün kutlu olsun. iyi ki babamsın…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: